تاریخچه !Hello,World

1401/04/12 - نویسنده: زارع تک

به عنوان یک کار ویژه، برنامه رایانه‌ای به سادگی به رایانه می‌گوید که کلمات !Hello, World را نمایش دهد. به طور سنتی، این اولین برنامه‌ای است که توسعه دهندگان برای آزمایش سیستم‌ها استفاده می‌کنند. برای برنامه نویسان، دیدن دو کلمه روی صفحه به این معنی است که کد می‌تواند گردآوری، بارگذاری و اجرا شود و آن‌ها می‌توانند خروجی را ببینند.

این آزمایش به معنای شروع یک برنامه است. در طول چند دهۀ گذشته به یک سنت قدیمی تبدیل شده است. همۀ برنامه ‌نویسانی که قبل از شما آمده‌اند، پس از فهمیدن آن، از طریق رایانه با موفقیت ارتباط برقرار کرده‌اند و در برخی مواقع هجوم آدرنالین را احساس کرده‌اند. اکنون می‌خواهیم بدانیم دو کلمۀ معروف در تاریخ برنامه نویسی چگونه آغاز شد:

Brian Kernighan، نویسندۀ یکی از پرطرفدارترین کتاب‌های برنامه نویسی، !C Programming Language»، Hello, World»  را نیز ابداع کرد. او برای اولین بار به Hello, World! در کتاب قبلی «C Programming Language» که در سال 1973 منتشر شد، اشاره کرد.

متأسفانه شرح آن، نمی‌تواند به طور قطع مشخص کند که چه زمانی یا چرا کلمات !Hello, World را انتخاب کرده است. وقتی در مصاحبه‌ای با Forbes India از او پرسیده شد که چه چیزی باعث انتخاب نام !Hello, World شده؛ گفت :«حافظه‌اش ضعیف است. آنچه به یاد دارم این است که من یک کارتون دیده بودم که یک تخم‌مرغ و جوجه را نشان می‌داد و جوجه می‌گفت: سلام دنیا.»

در آن زمان نه Kernighan و نه همکارش Dennis Ritchie، نویسندۀ درگذشته زبان  C، نمی‌توانستند تصور کنند که این زبان و کتاب آموزشی، چقدر در زمینۀ برنامه‌ ‌نویسی امروزی تاثیرگذار خواهند بود. چنین ایده‌‌هایی چیزی نبود جز یک پروژه تحقیقاتی در آزمایشگاه‌های بل، شاخه تحقیق و توسعه .AT&T اگرچه هیچ‌کس نمی‌تواند به طور علمی توضیح دهد که چرا !Hello, World به شدت محبوب شد، برنامه !Hello, World تغییر عمده‌ای را در بلاغت تاریخی برنامه نویسی نشان می‌دهد. بیایید به متن تاریخی آن نگاه کنیم:

امروزه تصور کردن آن دشوار است اما پیش از انتشار !Hello, World در کتاب Kernighan، رایانه‌ها تا قبل از دهه 1970 بار معنایی منفی در بین مردم داشتند. آن‌ پردازنده‌های مرکزی بزرگ، فوق‌العاده کند بودند و تمام فضای اتاق را اشغال می‌کردند و برای تعمیر و نگهداری به گروه کاملی از دانشمندان یا محققان نیاز داشتند. در واقع، قبل از اواخر دهه 70، دانشمندان کامپیوتر با استفاده از کارت‌های پانچ، برنامه‌ریزی می‌کردند! مردم معمولاً رایانه‌ها را دستگاه‌های غیر قابل دسترس، پیچیده و گران قیمت می‌دانستند که فقط برای نخبگان دانشگاهی، دفاعی یا دولتی در نظر گرفته شده است. در واقع غول‌پیکرهای صنعت، زندگی خود را وقف دنیای محاسبات کردند و تلاش بسیاری برای غلبه بر این ننگ کردند. فکر کردن به این‌که چطور از آن زمان آمده‌ایم، عجیب است. امروزه برخی از افراد وقتی سیستم شخصی خود را ندارند، احساس نگرانی می‌کنند. یکی از اولین کاربردهای معروف کامپیوتر در ایالات متحده، به سال 1890 بازمی‌گردد که ماشین جدول بندی الکتریکی خودکار، داده‌های بیش از 60 میلیون آمریکایی را محاسبه کرد. در دهۀ 1940، کامپیوترهای Bombes و Colossus کدهای آلمانی را در طول جنگ جهانی دوم رمزگشایی کردند. در دهۀ 1950 از اولین کامپیوترهای تجاری مانند Zuse 3 و UNIVAC برای عملیات حسابی استقبال شد. اما برای خرید آن میلیون‌ها دلار نیاز است. از منظر آموزشی، بیشتر کتاب‌های زبان برنامه‌نویسی که دربارۀ زبان‌های برنامه‌نویسی قبلی بودند، مانند FORTRAN یا BASIC، با اثبات یک نکته شروع شدند: رایانه‌ها در واقع مفید هستند. این  نکته را الگوریتمیست و محقق  John Mount گفته است Mount .می‌گوید که محبوبیت چشم‌گیر !Hello, World دانشمندان رایانه را از توجیه این‌که چرا رایانه‌ها برای بقیه جامعه خوب هستند، رها کرد. به عنوان مثال، در مقدمه کتاب 1964My Computer Likes Me When I Speak Basic، در مورد هدف زبان‌های برنامه نویسی  صحبت می‌کند. علاوه بر آن اولین نمونه ” انسان من، مرا درک می‌کند.” نشان می‌دهد. هدف استفاده از این مثال، اثبات این ایده عجیب است که می‌گوید انسان‌ها می‌توانند با رایانه صحبت کنند. برنامه نویسی پویا در سال 1956 با مثال‌هایی آغاز می‌شود که می‌توانند در محاسبات معمولی اعمال شوند.

زمانی که !Hello, World به طور قطعی شروع به کار کرد، از زبان برنامه نویسی C بهره برد. یکی از کاتالیزورهای مهمی که جرقه گسترش !Hello, World را زد، معرفی موازی PDP-11 بود که یکی از اولین موفقیت‌های تجاری میکرو رایانه‌ها را رقم زد. شرکت تجهیزات دیجیتال (DEC) بیش از 600000 دستگاه از PDP-11 را به قیمت حدود 10000 دلار فروخت. این قیمت بسیار پایین‌تر از میلیون‌ها دلار هزینه برای کامپیوترها بود. به علاوه، سری 16 بیتی PDP-11 به کارت پانچ نیازی نداشت. این اولین باری بود که می‌توانستید از یک زبان برنامه نویسی برای صحبت مستقیم با کامپیوتر استفاده کنید اما به منظور افزایش پذیرش عمومی،  DEC به آن، به عنوان یک کامپیوتر اشاره نکرد. آن را به عنوان «پردازشگر داده برنامه‌ریزی شده» به بازار عرضه کرد تا محصول را از رایانه‌های اصلی گذشته جدا کند. همان‌طور که افراد زیادی کامپیوترهای قابل برنامه‌ریزی را خریدند، افراد بیشتری زبان برنامه نویسی C را مطالعه کردند و هزاران نفر مجدداً !Hello, World را معرفی کردند. تقریباً هر برنامه ‌نویسی که در دهه‌های 80 و 90 روی نرم‌افزار کامپیوتر کار می‌کرد، نسخه‌ای از کتاب را داشت یا به آن رجوع می‌کرد. تا به امروز میلیون‌ها نسخه فروخته شده است. احتمالاً برنامه‌های اساسی متنوعی برای شروع وجود دارد اما !Hello, World شهرت بسیاری دارد. هر برنامه نویسی از  !Hello, World به عنوان اولین برنامه یاد می‌کند. بسیاری از افراد ممکن است متوجه این موضوع نباشند، اما هر بار که یک برنامه نویس اولین مانع برنامه نویسی را با کلمات !Hello, World پشت سر می‌گذارد، احساس پیروزی می‌کند.

!Hello, World به زبان برنامه نویسی مختلف :

  1. Python :
  2. print “Hello, world!”

2. C :

  1. #include
  2. int main(void)
  3. {
  4. puts(“Hello, world!”);
  5. }

3. Ruby :

  1. “!puts “Hello, world

4. C++ :

  1. #include
  2. int main() {
  3. std::cout << “Hello World!”
  4. return 0;
  5. }


منابع :

  1. کدتراپی

 

 

نظر بدهید